سرگیرا

شهر مهدی شهر (سنگسر سابق) مرکز شهرستان مهدی شهر، خاستگاه ایل سنگسری است که خانوارهای عشایری از اواخر شهریور تا اواسط خرداد ماه در آن سکونت دارند. سنگسری‌ها از اولین دسته‌های آریایی هستند که به ایران آمده‌اند و هنوز گویش باستانی ویژه خود را حفظ نموده و به سنن باستانی پایبند هستند. در گذشته، سنگسری‌ها زندگی عشایری داشتند که دامنه کوچ آن ها از استان‌های تهران و مازندران تا گلستان و خراسان را دربرمی‌گرفت ولی اکنون بیشتر مردم شهرنشین گشته‌اند.

در استان سمنان پوشاک سنتی فراوانی متناسب با فرهنگ شرایط اقلیمی و جغرافیایی این استان وجود داشته و دارد و پوشاک مردم شهرستان سنگسر، در نهایت زیبایی و سادگی، نمادی از پوشش اصیل اسلامی است. زنان سخت کوش ایل سنگسر علاوه بر رسیدگی به امور خانه، بخش مهمی از بار اقتصادی خانواده را با بافت انواع پارچه‌های پشمی و ابریشمی و پارچه‌های ظریف برای مصارف تخصصی گوناگون بر دوش می‌کشیدند.

سگیرای سنگسری

زنان سنگسری از نوعی پارچه خاص به عنوان چادر استفاده می کنند که سگیرا نام دارد. سگیرا در واقع از دو کلمه سر و گیرا (سرگیرا) تشکیل شده است که «روی سر گرفتن» معنی می دهد. نوعی چادر شطرنجی رنگی است که از پشم تهیه شده است. در گذشته زنان ایل سنگسری این چادر را به سر کرده و در کوچه و خیابان تردد می کردند. سگيرا مانند شيشه رفلكسى عمل می كند. در ساختمان هايى كه شيشه رفلكسى دارند، در روز روشن شخصى كه داخل منزل ايستاده، از پشت شيشه بيرون را به طور واضح می بيند ولى از ديد بيرونى، كسى قادر به ديدن داخل منزل نيست. سگيراى سنگسرى هم همين خاصيت را دارد.