دیگی

دیگی سنگسر، غذای معروف عشایر
در سفر به استان سمنان و مهدیشهر خوردن دیگی را فراموش نکنید. این غذای سنتی عشایر سنگسر، اغلب برای وعده صبحانه یا ناهار میل می‌شود. چراکه صبحانه، مهم‌ترین وعده غذایی عشایر است. دیگی غذایی بسیار مقوی محسوب می‌شود که می‌تواند تا ساعت‌ها شما را سیر نگه دارد. دیگی سنگسر در دیگ‌های مسی که به زبان بومی به آن غلیف می‌گویند، پخته می‌شود. دیگی ترکیبی از برنج نرمی به نام لاشه با گوشت چربی‌دار، آب، روغن دنبه و نمک است. عشایر می‌گویند بهترین گوشت برای پخت دیگی، گوشت بز دوساله است.

علت نام‌گذاری این غذا به دیگی برای آن است که در زمین و لای خاکستر دفن شده و طی ساعت‌های طولانی به آرامی پخته می‌شود. عشایر، چوپان‌ها و کشاورزان صبح‌ها این غذا را زیر خاکستر دفن می‌کنند و ظهر پس از پایان کارهایشان آن را میل می‌کنند.

عشایر و چوپان‌های سنگسری بهترین سوخت برای تهیه دیگی سنگسر را دال، تال یا همان کود فشرده‌ و خشک شده‌ دامی می‌دانند. چون این سوخت به آرامی می‌سوزد، دود کمتر و آتش ماندگاری دارد. همچنین گیاهان و درختچه‌های کویری مانند تاغ و کندِر هم برای پخت دیگی مناسب هستند. این غذا به شدت چرب و چاق‌کننده است. به همین منظور کنار آن ترشی‌های محلی سرو می شوند. در سیاه چادرها می‌توانید بهترین دیگی سمنان بخورید.

غذای گرم سنگسری “دیگی” است. که برای پخت آن گوشت و برنج و به میزان لازم آب در زیر خاکستر و ذغال پنهان می شود. برای طبخ این غذا تجربه و دقت عمل ضروری است. “دیگی” غذایی بوده است که چوپان ها شب پس از افروختن آتش، برنج و گوشت را در دیگ مسی در دار قرار داده، به مقدار لازم آب به آن اضافه می کردند و سپس آن را در دل ذغال و خاکستر باقیمانده از آتش دفن می کردند. آنچه که باید با دقت محاسبه شود میزان حرارت، میزان آب و زمان می باشد. چوپان سنگسری در سپیده دم پس از صرف چنین غذایی گوسفندان را به چراگاه می برد.